P4 剧场主档案

Timestamps open the corresponding moment on YouTube. Verification confirms preservation consistency, not human word-by-word proofreading.

0:00
ตอนนั้นเขายังหนุ่ม หลังจากไร้เดียงสามาหลายปี.. .
0:05
บางคนก็ยังไร้เดียงสาจนแก่ อย่างปู่ของเขา
0:10
ฉันก็จะกล้าหาญขึ้นเหมือนกัน
0:14
ฉันกำลังกล้าขึ้น แต่ไม่ใช่ทุกคนต้องมีหน้าที่ กล้าหาญ
0:20
แต่ก็ดูเหมือนจำเป็นนะ
0:25
ตามใจเธอ
0:34
ฉันเป็นปลากำลังพ่นฟอง ความฝันของวาฬเหรอ
0:41
[ฟังไม่ชัด] หนังเรื่องนั้น
0:47
อันนี้ดีนะ
0:49
ภาพสวยมาก
0:51
[ฟังไม่ชัด] เยี่ยม! ฉันถ่ายไว้หมดแล้ว ฉัน... พูดไม่ออก
1:00
ฉันอยากร่วมด้วย
1:07
เธอชอบหัวเราะนะ ฉันเองก็เผลอหัวเราะโดยไม่มี เหตุผล
1:16
[ฟังไม่ชัด]
1:20
Burger King เหรอ ใช่
1:23
ไม่ใช่
1:24
เพราะ Burger King เป็น [ฟังไม่ชัด] ของพวกเขา
1:33
ฉันอยากดื่ม อยากได้น้ำแข็ง ในตู้เย็นมีน้ำแข็ง
1:39
มีน้ำแข็ง Xiaorui เดี๋ยวฉันไปเอา ขอบคุณ
1:45
ดูสวยนะ เธอตั้งใจวางทั้งหมดไว้ตรงนั้นเหรอ ใช่
1:51
แต่ยังดูถูกๆ อยู่ ไม่ถูกเหรอ ฉันว่า...
1:57
แสงสีน้ำเงินนั่นดูถูกๆ ไม่นะ สวยดี พอผ่านฟิล เตอร์...
2:02
...สีก็เพี้ยนไป
2:06
มองด้วยตาเปล่าสวยยิ่งกว่านี้
2:12
แค่ภาพเดียวก็สวยมาก ดี สวยจริงๆ
2:17
ดีนะ ตอนนี้เจือจางหมดแล้ว
2:21
เจือจางก็มีความงามของมัน
2:23
มีรสชาติของมันด้วย
2:27
เธอแทบไม่ดื่ม แต่มีเยอะเลย มีนิดเดียว ได้มา เป็นของขวัญ หรือ...
2:33
เธอซื้อเอง ไม่เยอะหรอก
2:36
ไม่เยอะเหรอ เหล้าที่เจือจางแล้วนี่รสแย่มาก
2:41
วิสกี้ อ๋อ มันเจือจางแล้ว ใช่
2:47
น้ำแข็งละลายหมดแล้ว
2:49
ขอบคุณ
2:52
คนหนุ่มสาว คนหนุ่มสาว—เหล้า... หนึ่งแก้ว
3:00
อินเทอร์เน็ตทำรุ่นพวกเธอเสียคน จำไว้ ไปเอาน้ำ แข็งมารินเหล้า
3:05
นอนบนตักเธอ ได้
3:09
ฉันยังไม่ได้เอาเครื่องดื่มมา เธอก็พร้อมแล้ว
3:12
เครื่องดื่ม—ฉันสั่งเธออยู่นะ คนรับใช้
3:16
มีคนถือกล้องด้วย
3:19
เดี๋ยว ฉันหมุนไฟนี้ก่อน
3:26
ว้าว
3:28
สุดยอด
3:33
แม่ง ชอบมากเลย
3:37
เหมือนพวกวิตถาร
3:40
ฉันบอกแล้วไง ฉันเป็นพวกวิตถาร บอกตั้งนานแล้ว
3:45
ฉันรู้ตัวตั้งแต่แรกๆ แล้วว่าเป็นพวกวิตถาร
3:49
เธอทำฉันเจ็บ
3:52
ไม่หกเหรอ แม่ง สวยมาก จะให้เธอดื่มยังไง
3:58
ใช้ปากเธอสิ อ้า—เดี๋ยว สวยมากเลย
4:04
แม่ง บ้าจริง มาดื่มสิ
4:23
ฉันตายแล้ว จะตายเพราะกระหายน้ำแล้ว
4:39
อย่ารีบ
4:45
อย่าดื่มเยอะ ฉันว่ามันแรงอยู่นะ
4:50
เท่ากับเบียร์กี่แก้วนะ ไม่เป็นไร
4:58
ปล่อยให้มันดูด
5:17
ฉันก็เลยค่อยๆ ฟื้นขึ้นมา
5:42
ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่นี่
5:46
ดื่มอีกไหม ไม่ ฉันจะดื่มอีกนิด
5:49
[ฟังไม่ชัด]
5:55
วิตถารจริงๆ สวยจริงๆ ฉันนี่มัน—แม่ง สวยมาก
6:01
เธอเหมือนคนงามเขตร้อน ฉันเป็นคนงามเอเชีย
6:06
ว้าว แล้วฉันก็ขึ้นฝั่ง ฉันถูกซัดมา—
6:11
หรือฉันเป็นวาฬ ฉันเป็นวาฬ เกยตื้นอยู่ ฉัน ต้องการน้ำ
6:18
ต้องมีคนยกฉันขึ้น
6:22
เจ้าชายช่วยคนงาม
6:25
ไม่ซ้ำซากไปเหรอ ไม่รู้สิ ฉันว่า...
6:31
ฉันว่ามันซ้ำซากนิดหน่อย
6:33
เอาอะไรที่ไม่ซ้ำซากหน่อย
6:36
ที่เราทำเมื่อกี้ไม่ซ้ำซากนะ เมื่อกี้...
6:42
เมื่อกี้ เมื่อกี้—ไม่ซ้ำซาก แต่ถ้าเขาก้มลง...
6:48
...อุ้มฉัน อาจดูเก้ๆ กังๆ ถ่ายใกล้ๆ สิ เธอคิด ไว้หมดแล้ว!
6:53
นักแสดงที่คิดเหมือนผู้กำกับ ฉันเคยเจอ...
6:59
...นักแสดงแบบนั้น
7:02
ฉันเป็นคนแบบนั้นแหละ
7:06
ฉันรู้ตัวว่าไม่ควรทำแบบนั้น
7:11
ถึงเป็นนักแสดง ฉันก็อดห่วงนู่นนี่ไปหมดไม่ได้
7:17
ต้องเชื่อใจคนที่ทำงานด้วย อย่างไฟดวงนี้
7:24
อย่างไฟสีน้ำเงิน ทำไมรสเหมือนน้ำเลย น้ำแข็ง...
7:28
ละลายกลายเป็นน้ำมากไปแล้ว
7:41
ไม่ต้องเจาะใช่ไหม ทีนี้ซ้ำซากจริงๆ แล้ว
7:46
ซ้ำซากจริงๆ
7:49
เธอก็เริ่มเจาะทันทีเลย ฉันกำลังเจาะอยู่
7:55
แต่ถ้าอยากให้ไม่ซ้ำซาก ก็ถ่ายเท้าสิ
8:01
ยิ่งซ้ำซากกว่าเดิมอีก ไม่นะ การถ่ายเท้า...
8:07
ไม่ต้องห่วง ฉันจะหยุด โอเค ดีเลย
8:12
งั้นระวังหน่อย ระวังนิดหนึ่ง
8:16
เราน่าจะอมน้ำแข็งไว้ แต่ฉันจำไม่ได้ว่าเคยเห็น ที่ไหน
8:23
มีไอเดียเหรอ สองคนอมน้ำแข็งด้วยกัน
8:28
ไม่ๆ อย่าๆ ไม่ต้องคิดเรื่องหนัง
8:34
ทำสิ่งที่ตัวละครอยากทำก็พอ อย่าคิดมาก เอา...
8:39
น้ำแข็งให้ฉันก้อนหนึ่ง ได้
8:52
ทำไมเธอต้องคิดด้วย
8:55
น้ำแข็งก้อนนี้ไม่ใหญ่พอ ช่างเถอะ เลิกคิดเลย
9:00
ช่างเถอะ เดี๋ยว ฉันหลุดบทอยู่เรื่อย ขอโทษนะ ไม่เป็นไร
9:06
หลุดบทเมื่อไรก็ได้ แล้วค่อยกลับเข้าไปใหม่
9:11
แบบนี้สวยไหม ฉันเอาแต่คิด... ตอนฉันนอนลงอีกที อย่า...
9:17
...ห่วงฉัน ฉันกำลังคิดว่าจะเริ่มและจบยังไง
9:23
เธอคิดสิ ฉันจะคิด
9:29
ตอนเริ่มอาจจะ—หรือบทของเธอ
9:34
เธอกำลังทำลายฉัน เริ่มจากฉันรู้ว่าเธอทำลายฉัน แล้ว...
9:40
...ฉันก็ถูกทำลาย แล้วก็หลับอย่างสงบ หนาวจนตาย
9:46
มืดมนมาก เริ่มลบ จบก็ลบ
9:50
แล้วเราแสดงธรรมดา ไม่ใช่แบบละครเวที เข้าใจแล้ว ฉันรู้
9:55
ยังไงชีวิตประจำวันก็มีอารมณ์และความรุนแรงอยู่ แล้ว
10:02
Jiarui ไม่มีปัญหา เขาก็เป็นแบบนี้แม้อยู่บนเวที ฉันนี่แหละที่มีปัญหา
10:16
เธอทำฉันหัวเราะ ทำไม ฉันดูตลกเหรอ ควรเล่นตลก ไหม
10:22
ไม่ เธอไม่ใช่แบบนั้น
10:25
ไม่ใช่ตลก [ฟังไม่ชัด]
10:36
พอเห็นคนที่เราชอบหน่อยๆ ก็อยากหัวเราะ
10:41
ฉันไม่อยากหัวเราะบ่อยขนาดนั้น
11:09
ฉันไม่รู้สึกว่าเธอกำลังทำลายฉัน
11:18
ชินแล้ว ชินอะไร
11:23
ทำร้ายคนอื่น
11:26
เพราะฉันเขียนตอนอารมณ์ไม่ดี
11:31
ขอบคุณ ดีอยู่นะ
11:36
บางทีเราอาจไม่ได้ทำร้ายกัน ยังมีความอบอุ่นอยู่
11:40
ความรักแบบที่ทำอะไรไม่ได้
11:48
ฉันกำลังใส่อยู่ ได้
12:03
น้ำลายฉัน
13:38
ได้
14:29
ขอบคุณทุกคน
19:52
เธอทำฉันพังแล้ว
20:52
เธอมองไม่เห็นฉันเลย
21:06
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
21:11
ฉันฝัน...
21:17
ตอนเป็นเด็ก...
21:22
ถึง...
21:24
บ้านหลังหนึ่ง...
21:27
ที่ถูกจุดไฟเผา
21:32
แม่อยู่ไหน
21:36
แม่ไม่ได้อยู่ที่นี่
21:40
ฉันเห็น...
21:44
เธออยู่ที่หน้าต่าง
21:50
ฉันอยาก...
21:56
ช่วยเธอ
22:00
แต่ฉันกลัว
22:03
เจ็บ
22:06
เจ็บมาก
22:16
ไม่เหลืออะไรแล้ว
22:34
ฉันอยากช่วยเธอ
22:38
ฉันกลัว
22:51
ฉันออกไปไม่ได้ ฉันออกไปไม่ได้
23:04
ฉันเห็นที่สว่างๆ แห่งหนึ่งบนถนน
23:10
ฉันวิ่งไปขอให้ช่วย
23:16
เขาคว้า [ฟังไม่ชัด]
23:30
ดูสิ
23:34
ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันคิดว่า...
23:39
ฉันคิดว่า...
23:43
ฉันคิดว่าแบบนั้นจะช่วยเธอได้ ฉันไม่รู้ว่าเธอ อยู่ข้างใน
23:49
ฉันไม่รู้
23:54
พอคนนั้นวิ่งหนีไป...
23:57
ก็มีอีกคนเดินมา
24:03
เขาสวมรองเท้าหนังสีน้ำตาล
24:09
รองเท้าหนังสีน้ำตาล
24:15
สูงขึ้นไป เป็นเข็มขัด... หนังสีดำ
24:25
เขาดึงเข็มขัดออกมา
24:30
เขาจับฉัน แล้ว [ฟังไม่ชัด]... ฉัน
24:39
ฉันหายใจไม่ออก
24:43
ฉันอยากร้องให้คนช่วย
24:47
ฉันข่วนหน้าเขาจริงๆ
24:50
ควักตาเขา
25:02
ฉันควักตาเขาออกมาแล้วกิน
25:07
น่าสนใจ
25:18
เขายังมีชีวิตอยู่ ดวงตาของเขา...
25:22
ว่างเปล่า เหมือนกรอบสีดำ
25:30
แต่เขายังมีชีวิตอยู่
25:33
[ฟังไม่ชัด]
25:41
ฉันวิ่ง
25:45
แต่ฉันเห็นดวงตาอีกคู่กำลังมองอยู่
25:52
มองไม่เห็น
25:56
เป็นเขา
25:59
เป็นเขา
26:05
เพื่อนที่ดีของเรา
26:11
เธอรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร
26:15
เขาก็ดีใจด้วย
26:23
เรื่องทั้งหมดนี้สำคัญตรงไหน
26:25
สำคัญตรงไหน
26:33
ไม่มีทางเลย
26:50
กลับถึงบ้าน ฉันก็นอนลง
26:55
[ฟังไม่ชัด]
26:59
ฉันสั่นไปทั้งตัว
27:05
ไม่รู้ว่าตื่นอยู่หรือหลับไป
27:15
ฉันเงยหน้าขึ้น เดาสิว่าฉัน... เห็นอะไร
27:22
เห็นอะไร
27:29
มีแมวตัวหนึ่ง
27:32
แมวตัวหนึ่ง
27:34
แมวอยู่บนอะไรสักอย่างสีชมพู
27:40
[ฟังไม่ชัด]
27:43
เต้นรำ
27:46
ฉันลุกขึ้น
27:51
แล้วฉันก็ลุกขึ้นอีก เธอลุก... ขึ้นมา
27:59
ไม่ใช่
28:31
นี่ดูเหมือน...
28:34
เหมือนตู้ปลา
28:39
เธออยู่ในนั้น...
28:44
ว่ายน้ำอยู่
28:46
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
28:51
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
28:56
เขาก็เลย...
28:58
อย่าตกลงไป
29:02
[ฟังไม่ชัด]
29:09
ฉันไม่รู้ว่าอยากทำอะไร ขอบคุณที่ช่วยฉัน ขอบ... คุณ
29:20
ขอบคุณ [ฟังไม่ชัด]
29:35
นี่แค่ตอบแทนเธอเท่านั้น
29:50
เธอขอบคุณฉันเรื่องอะไร
29:54
เธอขอบคุณฉันเรื่องอะไร
30:29
เธอเห็นเขา
30:34
เขาไม่มีตา ไม่มีตา เบ้าตาว่างเปล่า เหมือน...
30:41
เหมือน...
30:44
อย่าคิด
30:46
อย่าคิด
30:53
ถอดออก ถอดออก
30:56
ทำไมถอดไม่ออก
31:08
ฉันหมายถึง...
31:13
เขาอยู่ในน้ำ
31:16
เขาอยู่ในน้ำ แบบนี้
31:19
เขากลืนน้ำเข้าไปมาก ท้องเลยป่อง
31:24
เขาทำให้ฉันกลัว
31:29
แล้วเขาก็จ้องเราตาเบิกกว้าง
31:33
เธออยู่ตรงนี้
31:37
[ฟังไม่ชัด] สวยไหม
31:41
สวยไหม
32:41
ได้
33:01
นี่มัน [ฟังไม่ชัด] อะไร
33:09
ทำไม
33:13
คิดถึงฉันสิ
33:35
แค่นี้พอแล้ว แค่นี้พอแล้ว
33:40
ทำไม ทำไม
33:43
เธอไม่อยากได้อีกเหรอ
33:47
ใช่ วันนั้นเธอเมา ไม่ได้เป็นแบบนี้
33:54
เราอยู่...
33:56
บนเรือ พ่อก็อยู่ด้วย แต่ต่อมาพ่อก็ไม่อยู่แล้ว
34:02
เป็นเขา
34:04
เป็นเขา เขาเอาแต่มอง ทำไมไม่เข้ามา ฉันเกลียด เขา...
34:10
ฉันเกลียดเขา เธอเข้าใจไหม ฉันเกลียดเขา
34:21
พวกเขาสมควรตายกันหมด
34:38
ฉันไม่ใช่คนที่เธอต้องการ
34:41
แต่ฉันมีแค่เธอ
34:43
ทำไมเพิ่งมาพูดตอนนี้
34:48
ถ้าอยากไปก็ไป เมื่อไรก็ได้ที่อยากไป
34:54
[ฟังไม่ชัด]
34:59
[ฟังไม่ชัด]
35:06
ไม่ อย่าไป
35:25
เราอยู่กันแบบนี้ได้ไหม
35:29
ฉันไม่ต้องการแบบนี้
35:37
ฉันมองออกจากตาเธอ เธอไม่ต้องการแบบนี้เลย ไม่
35:43
ฉันจะเชื่อใจเธอได้ยังไง
35:45
ฉันเชื่อใจใครไม่ได้เลย เธอจะทำให้ฉันเชื่อใจได้ ยังไง
35:57
ฉันถอยห่างออกไปอีกได้
35:59
ห่างออกไปอีก
36:09
หายใจ
37:01
เธอเข้าใจไหม
37:04
พอแก้วว่างก็ทิ้งไป ฉันไม่มีอะไร... จะให้อีก แล้ว
37:12
ไม่มีประโยชน์ ไม่มีประโยชน์ ไปเถอะ ขอร้อง ไป เถอะ ไม่...
37:17
อย่าทำแบบนี้ ขอร้อง
37:20
ไป
37:22
ไป
37:40
โชคดีที่ฉันยังมีแมว
37:44
แต่วันหนึ่งมันก็หายไปเฉยๆ
37:48
ฉันไม่รู้ว่ามันไปไหน
37:54
เธอทำอะไรลงไป
37:58
เธอทำอะไรลงไป
38:10
ฉันเปิดประตู
38:17
เปิดหน้าต่าง
38:24
มันกระโดดขึ้นไปบน...
38:27
ทีวี
38:30
ทีวีบางๆ เครื่องนั้น จำได้ไหม
38:34
แล้วมันก็เดินไป...
38:39
กระโดดขึ้นหน้าต่าง
38:48
ทำไมเธอทำแบบนั้นกับมัน
38:53
ทำไมเธอทำแบบนั้นกับมัน ทำไม...
38:57
เธอทำแบบนั้นกับมัน ทำไมเธอทำกับ... มันแบบนั้น
39:06
เธอบอกว่าเกลียด [ฟังไม่ชัด]
39:12
ฉันอยาก...
39:20
เผามัน
39:28
ฉันยังไม่อยากตาย
39:31
เธอบังคับให้ฉันทำ ฉันยังไม่อยากตาย เธอเข้าใจ ไหม
39:39
ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ข้างใน เธอฆ่า [ฟังไม่ชัด] แบบเดียวกันเหรอ
39:44
เธอโกหกเขาเหรอ เธอมันเลวจริงๆ เธอโกหกเขา
40:02
ฉันจะไม่ตาย
40:07
แม่ แม่...
40:12
เปิดตู้เสื้อผ้า
40:14
ในตู้เสื้อผ้า...
40:19
ชุดชั้นใน...
40:21
[ฟังไม่ชัด]
40:23
รองเท้าส้นสูง
40:25
ฉันใส่รองเท้าส้นสูง แล้ว...
40:29
เต้นไปรอบห้อง
40:32
เหมือนเดินบนไม้ต่อขา
40:38
เธอซ่อนตัว
40:40
ไม่เคย... เขาไม่เคยใส่แบบนั้นที่ห้องฉัน เธอรู้ ไหม
40:54
ไม่มีประโยชน์
40:56
จะมีประโยชน์อะไร
41:00
[ฟังไม่ชัด] ช่างเถอะ
41:10
เหมือน [ฟังไม่ชัด]
41:15
เธอว่ายอยู่ในนั้น ฉันก็ว่ายอยู่ในนั้น ฉันอยู่. ..
41:21
ในนั้น... [ฟังไม่ชัด]
41:25
เธอรู้ว่าตัวเองว่ายอยู่ในนั้น เธอรู้ว่าฉันอยู่ ในนั้น เลยปล่อย...
41:30
ออกมา!
41:33
เธอรู้ว่าฉันอยู่ในนั้น เลยปล่อยน้ำออกมา! ปล่อย ออกมา! ตื่นสิ!
41:39
ตื่นสิ! แต่เธอดูเหมือนกำลังบิน
42:07
ฉัน... เร็วเข้า! เร็วเข้า!
42:14
เร็วเข้า! เร็วเข้า!
42:17
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น ฉันว่าย...
42:19
ไม่เป็น เร็วเข้า!
42:32
ให้ฉันลงไป
42:35
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
42:41
ฉันไม่สนว่าจะตกนรกไหม
42:45
ให้ทุกอย่างหายไป หายไป
42:56
เราอยู่แบบนี้ก็ได้ อยู่แบบนี้ก็ได้
43:02
หรือเธอต้องการอะไรอีก บอกสิ ฉันจะให้
43:09
ทำไมไม่มีผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ ฉันจะให้เขาได้...
43:15
ทุกอย่าง ฉันให้ได้ ครั้งหนึ่ง...
43:22
ฉันให้เขาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
43:26
ฉันตัดส่วนหนึ่งของตัวเองออกมาได้
43:30
ฉันให้เขาได้
43:37
เธอต้องการอะไร
43:39
บอกฉันสิ
43:42
ฉันจะให้เธอ
43:50
ฉันทำไม่ได้
43:53
เธอต้องการอะไรที่ทำไม่ได้
43:57
หรือเธอแค่ไม่ต้องการ
44:05
ฉันทำไม่ได้
44:08
“ฉันทำไม่ได้” เป็นความคิดอย่างหนึ่ง
44:14
ฉันกลัว กลัวอะไร
44:21
ฉันไม่กลัวแล้ว
44:34
เหมือน...
44:37
เหมือนอ่างอาบน้ำ แล้วทำไมเธอถึงปล่อยน้ำออกมา ไม่ได้
44:42
ฉันก็ว่ายอยู่ในนั้นเหมือนกัน
44:59
เกิน...
45:03
เบา... เบาเกินไป
45:10
เธอใส่สีแดง
45:20
บ้านไฟไหม้
45:28
ก็ปล่อยให้มันไหม้ไป
45:30
ฉันเห็นเธอที่หน้าต่าง
45:35
แล้วเธอก็ร้องให้ฉันช่วย [ฟังไม่ชัด]
45:42
ให้ขึ้นไปช่วยเธอ ไม่เป็นไร
45:47
แต่ฉันไม่กล้า ฉันรู้ ไม่เป็นไร
45:54
ฉันรู้
45:58
ฉันรู้
46:04
ไม่เป็นไร
46:10
ฉันเองก็ทำผิดไว้มากเหมือนกัน
46:14
ฉันรู้ว่า...
46:17
แม้ถึงตอนสุดท้าย พวกเขาก็ไม่ให้อภัย... พวกเขา. ..
46:20
จะไม่...
46:30
ให้อภัยฉัน
46:32
พวกเขาเข้ามาทีละคน
46:38
ทีละคนเข้ามากดทับฉัน
46:44
กดทับฉัน
46:47
ฉันทนไม่ไหว ทนไม่ไหวจริงๆ ฉันทน... ไม่ไหวจริงๆ
46:55
ฉันทนไม่ไหวจริงๆ จริงๆ
47:01
ฉันคิด... ฉันคิดว่าฉันคงทำได้แค่ไป...
47:07
คงทำได้แค่ให้ฉัน...
47:13
แม่กำลังรอฉัน
47:19
แม่กำลังรอฉัน
47:28
แม่กำลังเจ็บปวด
47:32
แม่กำลังเจ็บปวด
47:39
ทำไมจู่ๆ ก็ [ฟังไม่ชัด]
47:49
หนาวมาก
47:52
หนาวมาก หนาวมาก
47:56
หนาวมาก
47:59
เอาผ้าห่มให้หน่อย ผ้าห่ม หนาวมาก
48:04
หนาวมาก หนาวมาก
48:16
เธอรู้ไหม...
48:19
เธอรู้ไหม...
48:21
เธอรู้ไหม คนที่หนาวตาย...
48:24
จะถอดเสื้อผ้าหมดก่อนตาย
48:32
พวกเขารู้สึกร้อน
48:34
ร้อนมาก
48:42
ร้อนเกินไป
48:48
เลยถอดเสื้อผ้าหมด
48:55
ฉันทำได้
51:29
เราถ่ายไปนานเท่าไร
51:32
สี่สิบหรือห้าสิบนาที โคตรนาน เหมือนมีเส้นผม อยู่ในปาก
51:41
หยุดทำไม เราไม่ได้เล่นต่อ จบแล้ว [ฟังไม่ชัด] มัน... จบแล้ว
51:48
ประมาณนั้นแหละ
51:51
ฉันนึกว่าเธอจะเดินออกไป
51:53
เธอไม่ได้ไป
51:56
ฉันกระโดด ฉันกระโดด
52:01
ลงจากเวที... “ลงจากเตียง” ใช่ “ลงจากเตียง”
52:07
“ลงจากเตียง” [ฟังไม่ชัด] เสื้อเธอ... กระดุมสอง เม็ดนั้น
52:17
ดี ดี ดี ดี

一场亲密戏如何拍出来？｜How Is an Intimate Scene Filmed? — Shoot Self with You

Context and introduction